COLUMN | HET KORTE-ZWARTE-TOPJES-MONSTER

136dae715cf627ce411218ea53c92cb5

je hebt van die mensen die geloven in het VLIEGENDE SPAGHETTIMONSTER. een bepaalde religie waarin een reusachtig, met tomatensaus bekladde spaghettibol als een god functioneert. maar ik OORDEEL NIET. iedereen heeft zo zijn monsters.
ik heb zelf bijvoorbeeld een kort-zwart-topjes-monster in mijn kast wonen.

elke keer hetzelfde liedje. de laatste keer zwichtte ik in italie voor een geweldig strak, kort leren topje. zwart. hij heeft het anderhalve maand uitgehouden. VECHTEND VOOR ZIJN LEVEN, beeld ik mij in. en op een avond, nadat ik hem net nog als optie hield voor een dansavondje, verdween hij.
en dan begint de zoektocht; tegen beter weten in natuurlijk. want ik vind ze nooit, maar dan ook NOOIT terug.

vijf jaar geleden merkte ik het voor het eerst. het was een simpele crop top van zara, maar natuurlijk onmisbaar in mijn kast. twee weken later: foetsie.

en ik heb alles geprobeerd: drie hangsloten op de deur, een nachtkijker, knoflook in de kast ( je weet maar nooit), een ouija-bord, het mocht niet baten.

de teller staat nu op 6. niet onwijs veel, maar er is wel een duidelijk patroon zichtbaar. zwarte korte topjes. grijze korte top? lust ‘ie niet. zwarte top maar niet crop? haalt ie z’n neus voor op. het gaat ‘m ook niet om prijs, aangezien hij ook zara eet.
nee, ik heb hier echt te maken met een PRINCIPE-MONSTER.

maar het is nog niet over, mijn kleine zwarte-korte-topjes-etende vriendje. op een nacht, als jij je slag weer slaat, er een vers kort zwart topje speciaal voor jou is opgehangen, zal ik je laten zien wat ik met zwarte-korte-topjes-etende-monsters doe. dan had je gewild dat je NOOIT GEBOREN was. nooit in mijn kast zou zijn gaan wonen.

ik zal je geel laten eten. STAAT ME TOCH NIET.

XOXO, daphny

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge